DZIAŁ
TRZYNASTY
ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA WYKROCZENIA
PRZECIWKO PRAWOM PRACOWNIKA
Art. 281. Kto, będąc pracodawcą lub
działając w jego imieniu:
1) zawiera umowę cywilnoprawną w
warunkach, w których zgodnie z art. 22 § 1 powinna
być zawarta umowa o pracę,
2) nie potwierdza na piśmie zawartej
z pracownikiem umowy o pracę,
3) wypowiada lub rozwiązuje z pracownikiem
stosunek pracy bez wypowiedzenia, naruszając w sposób
rażący przepisy prawa pracy,
4) stosuje wobec pracowników inne
kary niż przewidziane w przepisach prawa pracy o odpowiedzialności
porządkowej pracowników,
5) narusza przepisy o czasie pracy
lub przepisy o uprawnieniach pracowników związanych
z rodzicielstwem i zatrudnianiu młodocianych,
6) nie prowadzi dokumentacji w sprawach
związanych ze stosunkiem pracy oraz akt osobowych
pracowników
- podlega karze grzywny.
Art. 282. § 1. Kto, wbrew obowiązkowi:
1) nie wypłaca w ustalonym terminie
wynagrodzenia za pracę lub innego świadczenia przysługującego
pracownikowi albo uprawnionemu do tego świadczenia
członkowi rodziny pracownika, wysokość tego wynagrodzenia
lub świadczenia bezpodstawnie obniża albo dokonuje
bezpodstawnych potrąceń,
2) nie udziela przysługującego pracownikowi
urlopu wypoczynkowego lub bezpodstawnie obniża wymiar
tego urlopu,
3) nie wydaje pracownikowi świadectwa
pracy,
podlega karze grzywny.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto
wbrew obowiązkowi nie wykonuje podlegającego wykonaniu
orzeczenia sądu pracy lub ugody zawartej przed komisją
pojednawczą lub sądem pracy.
Art. 283. § 1. Kto, będąc odpowiedzialnym
za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie
pracy albo kierując pracownikami, nie przestrzega
przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy,
podlega karze grzywny.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto:
1) wbrew obowiązkowi nie zawiadamia
w terminie 30 dni właściwego inspektora pracy i właściwego
państwowego inspektora sanitarnego o miejscu, rodzaju,
zakresie prowadzonej działalności, jak również o zmianie
miejsca, rodzaju i zakresu prowadzonej działalności
oraz o zmianie technologii, jeżeli zmiana technologii
może powodować zwiększenie zagrożenia dla zdrowia
pracowników,
2) wbrew obowiązkowi nie zapewnia,
aby budowa lub przebudowa obiektu budowlanego albo
jego części, w których przewiduje się pomieszczenia
pracy, była wykonywana na podstawie projektów uwzględniających
wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy, pozytywnie
zaopiniowanych przez uprawnionych rzeczoznawców,
3) wbrew obowiązkowi wyposaża stanowiska
pracy w maszyny i inne urządzenia techniczne, które
nie spełniają wymagań dotyczących oceny zgodności,
4) wbrew obowiązkowi dostarcza pracownikowi
środki ochrony indywidualnej, które nie spełniają
wymagań dotyczących oceny zgodności,
5) wbrew obowiązkowi stosuje:
a) materiały i procesy technologiczne
bez uprzedniego ustalenia stopnia ich szkodliwości
dla zdrowia pracowników i bez podjęcia odpowiednich
środków profilaktycznych,
b) substancje i preparaty chemiczne
nie oznakowane w sposób widoczny i umożliwiający ich
identyfikację,
c) niebezpieczne substancje i niebezpieczne
preparaty chemiczne nie posiadające kart charakterystyki
tych substancji, a także opakowań zabezpieczających
przed ich szkodliwym działaniem, pożarem lub wybuchem,
6) wbrew obowiązkowi nie zawiadamia
właściwego inspektora pracy, prokuratora lub innego
właściwego organu o śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym
wypadku przy pracy oraz o każdym innym wypadku, który
wywołał wymienione skutki, mającym związek z pracą,
jeżeli może być uznany za wypadek przy pracy, nie
zgłasza choroby zawodowej albo podejrzenia o taką
chorobę, nie ujawnia wypadku przy pracy lub choroby
zawodowej, albo przedstawia niezgodne z prawdą informacje,
dowody lub dokumenty dotyczące takich wypadków i chorób,
7) nie wykonuje w wyznaczonym terminie
podlegającego wykonaniu nakazu inspektora pracy,
8) utrudnia działalność organu Państwowej
Inspekcji Pracy, w szczególności uniemożliwia prowadzenie
wizytacji zakładu pracy lub nie udziela informacji
niezbędnych do wykonywania jej zadań.
Rozdział II
(skreślony). |