Kto może uzyskać status bezrobotnego?
O status osoby bezrobotnej ubiegać się
może:
1) obywatel polski zamieszkały w Polsce, poszukujący i podejmujący
zatrudnienie lub inną pracę zarobkową na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej oraz zatrudnienie lub inną pracę zarobkową za granicą
u pracodawców zagranicznych,
2) cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej i posiadający zezwolenie na osiedlenie się lub
którym nadano status uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej,
poszukujący i podejmujący zatrudnienie lub inną pracę zarobkową
na terytorium Polski,
o ile jest:
- nie zatrudnioną i nie wykonującą innej pracy zarobkowej,
- zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze
czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie,
- nie uczącą się w szkole w systemie dziennym,
- zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego
lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy, jeżeli:
* ukończyła 18 lat, z wyjątkiem młodocianych
absolwentów,
* kobieta nie ukończyła 60 lat, a mężczyzna
65 lat,
* nie nabyła prawa do emerytury lub renty
z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej albo
po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu
prowadzenia pozarolniczej działalności nie pobiera zasiłku
przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, świadczenia
rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego
lub wychowawczego,
* nie jest właścicielem lub posiadaczem
(samoistnym lub zależnym) nieruchomości rolnej w rozumieniu
przepisów Kodeksu cywilnego, o powierzchni użytków rolnych
przekraczającej 2 ha przeliczeniowe, lub nie podlega ubezpieczeniu
emerytalno-rentowemu z tytułu stałej pracy jako współmałżonek
lub domownik w gospodarstwie rolnym o powierzchni użytków
rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe,
* nie jest właścicielem lub posiadaczem
(samoistnym lub zależnym) gospodarstwa stanowiącego dział
specjalny produkcji rolnej w rozumieniu przepisów podatkowych,
chyba że dochód z działów specjalnych produkcji rolnej,
obliczony dla ustalenia podatku dochodowego od osób fizycznych,
nie przekracza wysokości przeciętnego dochodu z pracy w
indywidualnych gospodarstwach rolnych z 2,0 ha przeliczeniowych,
ustalonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego,
na podstawie przepisów o podatku rolnym, lub nie podlega
ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu z tytułu stałej pracy
jako współmałżonek lub domownik w takim gospodarstwie,
* nie podjęła pozarolniczej działalności
od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania
tej działalności albo nie podlega - na podstawie odrębnych
przepisów - obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem
ubezpieczenia społecznego rolników, lub zaopatrzenia emerytalnego,
* jest osobą niepełnosprawną, której stan
zdrowia pozwala na podjęcie zatrudnienia co najmniej w połowie
wymiaru czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub
służbie,
* nie jest osobą tymczasowo aresztowaną
lub nie odbywa kary pozbawienia wolności,
nie uzyskuje miesięcznie dochodu w wysokości przekraczającej
połowę najniższego wynagrodzenia,
* nie pobiera, na podstawie przepisów o
pomocy społecznej, zasiłku stałego, stałego wyrównawczego,
gwarantowanego zasiłku okresowego lub renty socjalnej.
Jak zarejestrować się w powiatowym urzędzie
pracy?
Rejestracji dokonuje się w dniu przedłożenia kompletu wymaganych
dokumentów, wypełnienia karty rejestracyjnej oraz poświadczenia
własnym podpisem prawdziwości złożonych oświadczeń w obecności
pracownika urzędu pracy.
Do rejestracji wymagane są następujące
dokumenty:
- dowód osobisty, a w przypadku osób niepełnoletnich tymczasowy
dowód osobisty lub legitymacja szkolna,
- dyplom, świadectwo ukończenia szkoły
lub świadectwo szkolne albo zaświadczenia o ukończeniu kursu
lub szkolenia,
- świadectwa pracy oraz inne dokumenty
niezbędne do ustalenia jej uprawnień,
dokument o przeciwwskazaniach do wykonywania określonych
prac.
Inne ważne informacje na temat rejestracji:
1. Osoba niepełnosprawna, oprócz powyżej wspomnianych dokumentów
przedkłada orzeczenie o niepełnosprawności.
2. Urząd pracy może sporządzać odpisy lub
kserokopie z przedkładanych dokumentów.
3. Osoba uprawniona do świadczenia przedemerytalnego
jest obowiązana przekazać urzędowi pracy oryginały dokumentów,
o których mowa w pkt. 3 i 4, w celu sporządzenia wniosku
o ustalenie wysokości emerytury, która jest podstawą obliczenia
wysokości świadczenia przedemerytalnego.
4. W przypadku nie przedłożenia wymaganych
dokumentów, urząd pracy przyznaje świadczenia przedemerytalne
w wysokości minimalnej.
5. Rejestracji nie dokonuje się w przypadku
nie przedłożenia wymaganych dokumentów lub odmowy złożenia
podpisu na karcie rejestracyjnej.
Kto ma prawo do zasiłku?
Na zasadach ogólnych:
Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień
kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się
we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli:
- nie ma dla niego propozycji odpowiedniego zatrudnienia,
skierowania do prac interwencyjnych, robót publicznych lub
na utworzone dodatkowe miejsce pracy oraz w okresie 18 miesięcy
poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres
co najmniej 365 dni:
- był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej
najniższego wynagrodzenia, od którego istnieje obowiązek
opłacania składki na Fundusz Pracy, z wyjątkiem obowiązku
opłacania składek za niektóre osoby niepełnosprawne, w okresie
tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających
łącznie dłużej niż 30 dni,
- wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą,
jeżeli osiągał z tego tytułu dochód w wysokości co najmniej
najniższego wynagrodzenia,
- wykonywał pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy
zlecenia albo współpracował przy wykonywaniu tych umów,
jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne
i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego
wynagrodzenia,
- podlegał ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu
z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy,
jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne
lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota
wynosząca co najmniej najniższe wynagrodzenie,
- wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub
odbywania kary pozbawienia wolności, jeżeli podstawę wymiaru
składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła
kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia,
wykonywał pracę w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub
w spółdzielni kółek rolniczych (usług rolniczych), będąc
członkiem tej spółdzielni, jeżeli podstawę wymiaru składki
na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota
co najmniej najniższego wynagrodzenia,
- opłacał składkę na Fundusz Pracy w związku z zatrudnieniem
lub wykonywaniem innej pracy zarobkowej za granicą u pracodawcy
zagranicznego,
- był zatrudniony za granicą i przybył do Rzeczypospolitej
Polskiej jako repatriant.
Do 365 dni zalicza się również okresy:
- zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej
służby wojskowej, przeszkolenia wojskowego absolwentów szkół
wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata
na żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby
wojskowej oraz zasadniczej służby w obronie cywilnej i służby
zastępczej,
- urlopu wychowawczego, udzielonego na podstawie odrębnych
przepisów,
- pobierania gwarantowanego zasiłku okresowego z pomocy
społecznej,
- pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, renty
szkoleniowej, świadczenia rehabilitacyjnego oraz przypadające
po ustaniu zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej
albo zaprzestania prowadzenia pozarolniczej działalności
- okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego
lub opiekuńczego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków
stanowiła kwota w wysokości co najmniej najniższego wynagrodzenia,
- nie wymienione w ust. 1 pkt 2, za które opłacana była
składka na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy lub zaopatrzenie
emerytalne i Fundusz Pracy, jeżeli podstawę wymiaru składki
stanowiła kwota wynosząca co najmniej najniższe wynagrodzenie,
- okres, za który przyznano odszkodowanie z tytułu niezgodnego
z przepisami rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy
(stosunku służbowego), oraz okres, za który wypłacono pracownikowi
odszkodowanie z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy
o pracę.
Na zasadach szczególnych:
1. Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnym
zwolnionym z zakładów karnych i aresztów śledczych, zarejestrowanym
w okresie 30 dni od dnia zwolnienia, jeżeli suma okresów,
o których mowa wyżej , przypadających w okresie 18 miesięcy
przed ostatnim pozbawieniem wolności, oraz wykonywania pracy
w okresie pozbawienia wolności wynosiła co najmniej 365
dni, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne
i Fundusz Pracy stanowiła kwota w wysokości co najmniej
najniższego wynagrodzenia. W przypadku pozbawienia wolności
w okresie pobierania zasiłku, po zwolnieniu z zakładu karnego
lub aresztu śledczego przysługuje prawo do zasiłku na okres
skrócony o okres pobierania zasiłku przed pozbawieniem wolności
i w trakcie przerw w odbywaniu kary.
2. Prawo do zasiłku przysługuje również
bezrobotnym zwolnionym po odbyciu zasadniczej służby wojskowej,
jeżeli okres jej odbywania wynosił co najmniej 350 dni i
przypadał w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania
się w powiatowym urzędzie pracy.
Jak długo można otrzymywać zasiłek?
Zasady ogólne:
- 6 miesięcy - bezrobotni zamieszkali w okresie pobierania
zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy,
jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca
roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie
przekraczała przeciętnej stopy bezrobocia w kraju,
- 12 miesięcy - bezrobotni zamieszkali w okresie pobierania
zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy,
jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca
roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała
przeciętną stopę bezrobocia w kraju,
- 18 miesięcy dla bezrobotnych:
* zamieszkałych w dniu nabycia prawa do zasiłku oraz w okresie
jego pobierania na obszarze działania powiatowego urzędu
pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30
czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku
przekraczała 2-krotnie przeciętną stopę bezrobocia w kraju,
oraz posiadających jednocześnie co najmniej 20-letni okres
uprawniający do zasiłku,
* którzy mają na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w
wieku do 15 lat, a małżonek bezrobotnego jest także bezrobotny
i utracił prawo do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania
po dniu nabycia prawa do zasiłku przez tego bezrobotnego.
Zasady szczególne:
1. Okres pobierania zasiłku przez bezrobotnych zamieszkałych
w miejscowościach, które w okresie pobierania zasiłku zostały
objęte obszarem działania innego powiatowego urzędu pracy,
nie ulega zmianie.
2. W razie urodzenia dziecka przez kobietę
w okresie pobierania zasiłku w lub w ciągu miesiąca po jego
zakończeniu, okres ten ulega przedłużeniu o czas, przez
który przysługiwałby jej, zgodnie z odrębnymi przepisami,
zasiłek macierzyński.
3. Prawo do zasiłku czasowo nie przysługuje
bezrobotnemu, który:
- odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji
odpowiedniego zatrudnienia, szkolenia, wykonywania prac
interwencyjnych lub robót publicznych,
- w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w powiatowym
urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy (stosunek służbowy)
za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron, chyba
że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji
pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących
pracodawcy albo rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem
lub na mocy porozumienia stron nastąpiło z powodu zmiany
miejsca zamieszkania,
- w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym
urzędzie pracy spowodował rozwiązanie ze swej winy stosunku
pracy (stosunku służbowego) bez wypowiedzenia,
- otrzymał przewidziane Układem zbiorowym pracy dla pracowników
zakładów górniczych z dnia 21 grudnia 1991 r. lub w przepisach
ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa
węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki
rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin
górniczych (Dz. U. Nr 162, poz. 1112 i z 2001 r. Nr 5, poz.
41) świadczenie w postaci jednorazowego ekwiwalentu pieniężnego
za urlop górniczy, jednorazowej odprawy socjalnej, zasiłkowej,
pieniężnej lub pieniężnej bezwarunkowej,
- otrzymał odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia
umowy o pracę.
W/w bezrobotnym, spełniającym ogólne warunki
do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych - zasiłek przysługuje:
- po okresie 90 dni - w przypadku wymienionym w pkt 1,
- po okresie 90 dni, od dnia zarejestrowania się w powiatowym
urzędzie pracy - w przypadku wymienionym w pkt 2,
- po okresie 180 dni, od dnia zarejestrowania się w powiatowym
urzędzie pracy - w przypadku wymienionym w pkt 3,
- po upływie okresu, za który otrzymał ekwiwalent, odprawę
lub odszkodowanie wymienionych w pkt 4 i 5.
Szczególna grupa osób pobierających
świadczenia
Świadczenie przedemerytalne:
Świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, spełniającej
określone w ustawie warunki:
- posiada prawo do zasiłku dla bezrobotnych
- wiek co najmniej 58 lat (kobiety) lub 63 lata (mężczyźni)
- 20 lat stażu pracy (kobiety) lub 25 lat (mężczyźni)
Mogą je też uzyskać pracownicy zwolnieni
z pracy nie ze swojej winy, pod warunkiem że przeprawcowali
w zakładzie co najmniej pół roku i mogą posaidają staż pracy
35 lat (kobiety) lub 40 lat (mężczyźni).
Wysokość świadczenia przedemerytalnego
wynosi 80% kwoty przyszłej emerytury określonej w decyzji
organu rentowego ustalającej wysokość emerytury w celu ustalenia
świadczenia przedemerytalnego.
Postanowienia szczególne:
Osoby pobierające świadczenie przedemerytalne nie mają obowiązku
zgłaszania się do powiatowego urzędu pracy w celu potwierdzenia
gotowości do podjęcia pracy. Osoby te mogą być za ich zgodą
skierowane przez powiatowy urząd pracy na szkolenie, do
prac interwencyjnych lub robót publicznych.
Jaka jest wysokość zasiłku?
Wysokość zasiłku jest zróżnicowana i zależy od długości
okresu zatrudnienia oraz innych okresów zaliczanych do okresu
warunkującego nabycie prawa do zasiłku.
I tak - jeżeli okres ten wynosi:
1. Do 5 lat - uprawnieni są do zasiłku w wysokości 80% zasiłku
podstawowego,
2. Od 5 do 20 lat, lecz mniej niż 20 lat - uprawnieni są
do zasiłku w wysokości podstawowej określonej w ustawie
i waloryzowanej w okresach kwartalnych.
3. Co najmniej 20 lat - uprawnieni są do zasiłku w wysokości
120% zasiłku podstawowego.
|