Głównym celem urzędów pracy jest udzielenie
pomocy osobom bezrobotnym i poszukującym pracy w jej znalezieniu
oraz pracodawcom w znajdowaniu odpowiednich pracowników.
Urzędy pracy realizują również zadania w zakresie łagodzenia
skutków bezrobocia, zatrudnienia oraz aktywizacji zawodowej
osób poszukujących pracy.
Oferta usług świadczonych przez
urzędy pracy skierowana jest do:
- bezrobotnej młodzieży,
- pracowników młodocianych,
- osób bezrobotnych,
- osób poszukujących pracy,
- osób zagrożonych utratą pracy,
- osób niepełnosprawnych,
- pracodawców.
Oferta usług świadczonych przez urzędy pracy to:
- pośrednictwo pracy,
- poradnictwo zawodowe,
- klub pracy,
- szkolenia,
- pożyczki,
- prace interwencyjne,
- roboty publiczne,
- programy specjalne.
Pośrednictwo pracy:
Celem pośrednictwa pracy jest pomoc osobom
bezrobotnym i poszukującym pracy w znalezieniu odpowiedniego
zatrudnienia, a pracodawcom w znalezieniu odpowiednich pracowników.
Wystepuje ono w różnych formach:
Pośrednictwo półotwarte:
- informacje o wolnych miejscach pracy
są dostępne dla większej liczby kandydatów do pracy, bez
informacji umożliwiających identyfikację pracodawcy. Kandydaci
do pracy, po rozmowie kwalifikacyjnej z pośrednikiem pracy,
kierowani są do pracodawcy, który dokonuje wyboru pracownika.
Pośrednictwo otwarte:
- oferta pracy eksponowana w miejscach
publicznych jest specjalnie, szczegółowo opracowana; osoby
zainteresowane same kontaktują się z pracodawcą, który przeprowadza
rozmowy kwalifikacyjne i wybiera pracowników.
Pośrednictwo szybkie:
- ma zastosowanie, gdy pracodawca potrzebuje
pracownika "od zaraz", niezależnie od kwalifikacji
kandydatów; pracodawca wybiera pracowników spośród dużej
liczby kandydatów.
Pośrednictwo pracy na stanowiska, które wymagają szczególnych
predyspozycji psychofizycznych uruchamiane jest jednostkowo
- wtedy, pracodawca zgłasza chęć zatrudnienia pracownika
na stanowisko, wymagające od kandydata spełnienia specjalnych
wymagań. Kandydaci muszą w takim przypadku poddać się specjalistyczny
badaniom przydatności zawodowej.
Giełdy pracy:
- organizowane są w sytuacji, gdy istnieje
potrzeba spotkania pracodawcy z większą grupą poszukujących
pracy, najczęściej w tym samym zawodzie; urzędy pracy przekazują
informację o giełdzie, terminie i miejscu spotkania. Pracodawcy
pracowników wybierają spośród uczestników giełdy.
Targi pracy:
- to spotkania większej ilości pracodawców
i osób zainteresowanych podjęciem pracy, trwające 1-2 dni,
oferujące na specjalnych stoiskach zorganizowanych przez
pracodawców - różne miejsca pracy.
Sklepy z pracą:
- działają na zasadzie udostępniania ofert
pracy w takim miejscu miasta, gdzie występuje intensywny
ruch pieszy; celem sklepu jest zwiększenie dostępu pracodawców
i poszukujących pracy do ofert pracy, bez konieczności wizyty
w urzędzie pracy.
Krajowa Baza Ofert Pracy:
- jest internetowym bankiem ofert pracy
o zasięgu ogólnopolskim, umożliwiającym szybką wymianę i
korzystanie z informacji o ofertach pracy między województwami.
Poradnictwo zawodowe:
Celem poradnictwa zawodowego jest pomoc
osobom bezrobotnym i poszukującym pracy w planowaniu i organizowaniu
ich życia zawodowego. Pomoc polega m. in. na:
- udzielaniu informacji zawodowych, wskazówek,
rad, porad,
- prowadzeniu badań diagnostycznych przydatności
zawodowej.
Doradcy zawodowi w urzędach pracy pomagają
ludziom, którzy mają trudności z podjęciem lub realizacją
decyzji zawodowej, jeśli trudności te wynikają głównie z
braku umiejętności oceny swoich możliwości zawodowych lub
korzystania z informacji o rynku pracy. Doradcy zawodowi
pomagają również ludziom zaradnym, zamierzającym zmienić
zawód lub podjąć działalność gospodarczą.
Usługi poradnictwa zawodowego urzędy pracy
oferują:
- w Centrach Informacji i Planowania Kariery
Zawodowej,
- w Salach Informacji i Poradnictwa Grupowego,
- na stanowiskach doradców zawodowych.
Doradcy zawodowi w urzędach pracy pomogą:
- rozpoznać istniejące trudności w znalezieniu
pracy,
- poznać predyspozycje zawodowe,
- wybrać odpowiedni rodzaj pracy lub kierunek szkolenia
czy przekwalifikowania,
- zaplanować ścieżkę kariery zawodowej,
- uzyskać szczegółowe informacje o zawodach rynku pracy.
Poradnictwo zawodowe świadczone jest w
formach indywidualnych i grupowych.
U doradcy zawodowego dostępne są:
1. Zbiory informacji zawodowych:
- Teczki informacji o zawodach, zawierające
opisy czynności, zadań, wymagań, dróg kształcenia i podnoszenia
kwalifikacji,
- Informator o szkołach różnego typu o zasięgu krajowym
i lokalnym,
- Katalogi jednostek szkolących, zawierające informacje
o profilu szkolenia, warunkach, czasie trwania i kosztach,
- Informacje o lokalnym rynku pracy, zawierające m.in. dane
o bezrobociu w podziale na zawody oraz oferty pracy w zawodach,
- Wykazy jednostek doradczych, administracyjnych, prawnych,
ekonomicznych, wspomagających uruchomienie działalności
gospodarczej,
- Inne informatory, poradniki, katalogi, wzory podań, życiorysów,
listów motywacyjnych.
- Ulotki o zawodach, zawierające skrócone opisy zawodów,
- Filmy video: filmy o zawodach; filmy instruktażowe, np.
jak rozmawiać z pracodawcą.
2. Programy komputerowe:
- Program "Doradca 2000", który
umożliwia dostęp do różnorodnej informacji zawodowej oraz
pomaga przy określaniu preferencji zawodowych,
- Komputerowa encyklopedia zawodów,
- Multimedialny Informator Edukacyjny.
3. Testy psychologiczne i autotesty:
- Bateria Testów Uzdolnień Ogólnych,
- Kwestionariusz Preferencji Zawodowych,
- Zestaw do samobadania zainteresowań zawodowych,
- Testy inteligencji i osobowości.
Kluby Pracy:
Oferują bezrobotnym i poszukującym pracy
cykliczne spotkania grupowe, których celem jest nauka praktycznych
umiejętności niezbędnych przy poszukiwaniu zatrudnienia.
W Klubie Pracy można:
- nauczyć się techniki aktywnego poszukiwania
pracy,
- poznać swoje mocne i słabe strony,
- nabyć umiejętności prowadzenia rozmów z pracodawcami,
- nauczyć się pisania życiorysu, podania o pracę, listu
motywacyjnego, własnej oferty,
- poznać zasady analizowania ofert pracy,
- zdobyć wiarę we własne siły i możliwości.
Uczestnictwo w zajęciach klubu pracy zwiększa
szansę na znalezienie pracy, nie tylko dlatego, że zajęcia
podnoszą wiarę w siebie, w swoje możliwości, ale także uczą
nowych umiejętności i uświadamiają, że warto być osobą aktywną.
Część osób uczestniczących w programie klubu pracy uzyskuje
zatrudnienie już w trakcie trwania zajęć, a znaczna liczba
zaraz po ich zakończeniu.
Szkolenia:
Polegają na udzieleniu pomocy osobom bezrobotnym
i zagrożonym utratą pracy w uzyskaniu
kwalifikacji dostosowanych do potrzeb rynku pracy.
Szkolenia te obejmują:
- przyuczanie do zawodu,
- przekwalifikowanie (zmianę zawodu),
- podwyższenie kwalifikacji zawodowych,
- naukę umiejętności poszukiwania i uzyskania zatrudnienia.
Skierowana na szkolenie może być każda
osoba zarejestrowana w urzędzie pracy, która spełnia przynajmniej
jeden z poniższych warunków:
1. nie ma żadnych kwalifikacji zawodowych,
2. ma kwalifikacje niedostosowane do potrzeb rynku pracy,
3. utraciła zdolność do wykonywania pracy w dotychczasowym
zawodzie,
4. jest w okresie wypowiedzenia pracy z przyczyn dotyczących
zakładu pracy,
5. jest osobą zwolnioną z zawodowej służby wojskowej w wyniku
restrukturyzacji i nie ma prawa do świadczeń emerytalno-rentowych
w pełnej wysokości,
6. jest zatrudniona w zakładzie, którego upadłość ogłoszono
(jest w stanie likwidacji),
7. otrzymuje świadczenia socjalne przysługujące górnikom,
8. pobiera gwarantowany zasiłek okresowy z pomocy społecznej,
9. ma przyznaną przez ZUS rentę szkoleniową.
Inne ważne informacje dotyczące szkoleń:
- Okres trwania szkolenia nie powinien
być dłuższy niż 6 m-cy.
- Koszt szkolenia pokrywany jest z Funduszu Pracy (na wniosek
osoby bezrobotnej możliwe jest dofinansowanie szkolenia
z innych źródeł).
- W trakcie szkolenia przysługuje dodatek szkoleniowy (o
ile osobie bezrobotnej nie przysługuje prawo do innego wyższego
świadczenia pieniężnego np. stypendium, dieta).
- Inicjatorem skierowania na szkolenie może być urząd pracy
lub osoba bezrobotna, jeżeli po szkoleniu ma zapewnione
miejsce pracy (możliwe jest także skierowanie na szkolenie
z inicjatywy innej organizacji lub instytucji pokrywającej
część kosztów tego szkolenia).
Pożyczki:
Pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej
lub rolniczej mogą otrzymać:
- bezrobotni,
- pracownicy w okresie wypowiedzenia zwalniani z przyczyn
dotyczących zakładu pracy,
- osoby, które otrzymują świadczenia socjalne przysługujące
górnikom.
Wysokość pożyczki nie może przekraczać
20-krotnego przeciętnego wynagrodzenia.
Warunki udzielania pożyczki, oprocentowanie oraz warunki
spłaty określone są w umowie zawieranej przez starostę z
pożyczkobiorcą.
Starosta może również zwrócić pożyczkobiorcy część kosztów
szkolenia, konsultacji lub doradztwa w podejmowanej działalności,
w wysokości nie przekraczającej przeciętnego wynagrodzenia,
po udokumentowaniu tych kosztów przez pożyczkobiorcę, w
ciągu 6 miesięcy od dnia zawarcia umowy.
Pożyczki udzielane pracodawcom na zorganizowanie
dodatkowych miejsc pracy dla skierowanych przez urząd pracy
bezrobotnych - najważniejsze informacje:
- Wysokość pożyczki na utworzenie jednego dodatkowego miejsca
pracy nie może przekraczać 20-krotnego przeciętnego wynagrodzenia.
- Pracodawca, któremu udzielono pożyczki, jest zobowiązany
do zorganizowania dodatkowych miejsc pracy w terminach określonych
w umowie i zatrudniania skierowanych bezrobotnych przez
okres co najmniej 24 miesięcy.
- Pożyczka jest oprocentowana od dnia jej wypłacenia przez
urząd pracy.
- Okres całkowitej spłaty pożyczki nie może przekroczyć
3 lat, z wyjątkiem miejsc pracy w gospodarstwie rolnym (4
lata);
Pożyczki szkoleniowe:
- mogą otrzymać osoby bezrobotne lub żołnierze
rezerwy, a ich celem jest umożliwienie podjęcia pracy na
stanowiskach wymagających szczególnych kwalifikacji.
- Wysokość pożyczki nie może przekraczać
4-krotnego przeciętnego wynagrodzenia.Pożyczka jest nieoprocentowana.
Okres spłaty pożyczki może wynosić do 18 m-cy od ustalonego
w umowie dnia zakończenia szkolenia. Szkolenie finansowane
z pożyczki nie powinno trwać dłużej niż 6 m-cy.
Prace interwencyjne:
Polegają na tworzeniu przez pracodawców (przy pomocy urzędów
pracy) nowych miejsc pracy dla bezrobotnych. Starosta zawiera
umowę z pracodawcą, który zobowiązuje się do zatrudnienia
określonej liczby bezrobotnych na czas 6 (lub 12) miesięcy,
a w zamian otrzymuje zwrot części kosztów poniesionych na
wynagrodzenia tych pracowników oraz składki na ubezpieczenie
społeczne.
Prace interwencyjne pozwalają na okresową
aktywizację zawodową bezrobotnych, a szczególnie osób:
- długotrwale bezrobotnych, tj. pozostających
bez pracy ponad 12 miesięcy,
- bezrobotnych samotnie wychowujących dzieci,
- których małżonek jest również bezrobotnym.
Prace interwencyjne stwarzają również szansę
na stałe zatrudnienie. Starosta może bowiem przyznać pracodawcy
jednorazową refundację, jeżeli:
- skierowanego bezrobotnego po ustaniu
prac interwencyjnych, zatrudni na dalsze 6 m-cy,
- podpisze z bezrobotnym po ustaniu prac interwencyjnych
umowę o pracę na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu
pracy.
Roboty publiczne to zatrudnienie osoby
bezrobotnej w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy przy
wykonywaniu prac organizowanych przez samorządy terytorialne,
administrację rządową, a także instytucje użyteczności publicznej.
Roboty publiczne:
To zatrudnienie osoby bezrobotnej w okresie nie dłuższym
niż 12 miesięcy przy wykonywaniu prac organizowanych przez
samorządy terytorialne, administrację rządową, a także instytucje
użyteczności publicznej.
Roboty publiczne są organizowane w szczególności
w ramach:
- realizowanych przez gminy, powiaty, województwa,
regiony - inwestycji infrastrukturalnych,
- zadań związanych z opieką społeczną i obsługą bezrobotnych.
Starosta może przyznać zakładowi organizującemu
roboty publiczne (na każdego skierowanego bezrobotnego)
zwrot części wynagrodzenia oraz składki na ubezpieczenie
społeczne.
Roboty publiczne są skuteczną formą pomocy bezrobotnym i
pracodawcom. Podjęcie nawet czasowej pracy zachęca do dalszych
poszukiwań, pozwala bezrobotnym uaktywnić się zawodowo -
być pracownikiem.
Programy specjalne:
Programami specjalnymi mogą być objęte osoby, które ze względu
na niskie lub nieatrakcyjne na rynku pracy kwalifikacje
zawodowe oraz trudną sytuację na lokalnym rynku pracy są
zagrożone długotrwałym bezrobociem.
Celem programów specjalnych jest:
- inspirowanie zatrudnienia uczestników
programu,
- wspieranie tworzenia dodatkowych miejsc pracy dla osób
objętych programami,
- aktywizację zawodową uczestników programu.
Programami specjalnymi mogą być objęci:
- bezrobotni,
- pracownicy w okresie wypowiedzenia pracy, z przyczyn dotyczących
zakładu pracy,
- poszukujący pracy otrzymujący świadczenia socjalne lub
zasiłek socjalny.
Cechą charakterystyczną programów specjalnych
jest możliwość łączenia różnych programów rynku pracy.
Programy specjalne są finansowane ze środków Funduszu Pracy,
ale mogą być także finansowane ze środków organizacji i
instytucji współdziałających.
Programami specjalnymi objęte są osoby,
które do nich zakwalifikuje powiatowy urząd pracy: np. bezrobotni,
pracownicy w okresie wypowiedzenia stosunku pracy - stosunku
służbowego - z przyczyn dotyczących zakładu pracy, poszukujący
pracy, długotrwale bezrobotni itp.
W ramach umowy pomiędzy kierownikiem powiatowego
urzędu pracy oraz pracodawcą - na zasadach i warunkach określonych
w kosztorysie - mogą być finansowane m.in. następujące przedsięwzięcia:
- refundowanie pracodawcy części kosztów
poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenie
społeczne osób zatrudnionych na podstawie skierowania powiatowego
urzędu pracy,
- refundowanie pracodawcy części kosztów
dowozu do pracy osób zatrudnionych na podstawie skierowania
powiatowego urzędu pracy z miejsca zamieszkania do miejsca
wykonywania pracy i z powrotem,
- refundowanie osobie objętej programem
specjalnym części kosztów dojazdu do pracy, w związku z
zatrudnieniem poza miejscem stałego zamieszkania,
- refundowanie osobie objętej programem
części kosztów zakwaterowania, w związku z podjęciem pracy
poza miejscem stałego zamieszkania,
- refundowanie pracodawcy części kosztów
poniesionych na wyposażenie stanowiska pracy dla skierowanych
osób, pod warunkiem zatrudniania ich przez okres co najmniej
12 miesięcy,
- refundowanie pracodawcy kosztów szkolenia,
pod warunkiem zatrudniania skierowanej osoby przez okres
co najmniej 12 miesięcy, jeżeli osoba ta nie posiada żadnych
kwalifikacji lub posiada kwalifikacje, na które brak jest
ofert pracy na lokalnym rynku pracy,
przyznanie pracodawcy jednorazowej refundacji wynagrodzenia
w wysokości uprzednio uzgodnionej, pod warunkiem zatrudniania
przez okres co najmniej 12 miesięcy skierowanej osoby,
- udzielenie pracodawcy pożyczki ze środków
Funduszu Pracy na tworzenie dla skierowanych osób dodatkowych
miejsc pracy,
- udzielenie pracodawcy nieoprocentowanej
pożyczki ze środków Funduszu Pracy na utworzenie dodatkowych
miejsc pracy, pod warunkiem zatrudniania skierowanych osób
przez okres co najmniej 36 miesięcy,
- refundowanie pracodawcy części kosztów
z tytułu spłaty odsetek od kredytu udzielonego przez bank
(instytucje) na utworzenie dodatkowych miejsc pracy, pod
warunkiem zatrudniania skierowanych osób przez okres co
najmniej 24 miesięcy,
- refundowanie pracodawcom za skierowanych
bezrobotnych części kosztów poniesionych na szkolenie zawodowe
w miejscu pracy.
(na podstawie informacji KUP)
|